FaHiŞe KeLiMeLeR...

…

drymu — Mon, 02 Aug 2010 18:19:27 +0000

Şimdi sen gidiyorsun bir kez ağlarım ardından dedi yüzünde acı bir tebessümle.döndü kadın baktı adamın yüzüne,eli kapının kolunda bir ayağı eşikte bekledi…Şimdi sen gidiyorsun ya boynumu kessen bir damla akar kanım hangi organımı deşip alsan içimden hiçbirşey akmaz sana dair.Hani sen şimdi gidiyorsun ya içim boşalır,bomboş kalır,yalnız,kimsesiz,belki de çaresiz…Durdu derin bir nefes aldı yani sen şimdi gidiyorsun ya tek bir damla bütün izlerini yıkar içimde.Faili meçhul bir cinayetin tüm kanıtlarını siler,ve sen o eşikten adım atıp karışırsın kalabalığa,kimse bulamaz katilimi,kimse yargılayamaz…Şimdi gidiyorsun ya dedi…Durdu başını kaldırdı yağlı saçları kirli sakalıyla dimdik…Öyleyse git sevdiğim dedi.Git ki kirlenmesin mabedim daha fazla,git ki ben artık kendimi başkasından daha çok sevebileyim…Döndü kadın usulca,elleri titrek,yüreği buzgibi…Gitti…
Derya Dilsiz

Dostum’a mektup..

drymu — Tue, 13 Jul 2010 07:08:05 +0000

İnancım azalıyor hersabah.bugünkü dünkünden daha da az kalıyor,ve hergün yavaş yavaş sıyrılıyor parmaklarımdan.Oysa ben insanları sevmeyi öğrenmiştim annemden,her ne olursa olsun güvenmeyi,inanmayı..İnsandık en nihayetinde düşerdik.Elini uzatmayı öğrendim dizlerin kanarken yerde… Ben mi yaptım diyorum kendi kendime.Kendimi bu hale ben mi getirdim?…
Geçmişe dair tüm anılar dalga dalga vuruyor kıyıma ve her vuruşunda benden birşeyler alıp götürüyor..Korkuyorum dostum,inan çok korkuyorum.İnsan olmamı sağlayan duyguların benden gidişini izlerken çok korkuyorum..Biliyorum her ne yaparsam yapayım bu savaşta yenilen tarafsam en kıymetli ganimetlerimi alacak zaman!Veriyorum dostum,içimdeki en temiz şeyleri zamana veriyorum…Yeniliyorum dostum!…Uzattım elimi,tut!…Yoksa ben ölüyorum…

Derya Dilsiz

…

drymu — Fri, 30 Apr 2010 20:57:30 +0000

cüssene büyük gelen aşkları tekmeleyip atacaksın kapının eşiğine,kapayıp ışığını uyuyacaksın uyuduğunu sanarak.Derin acılarını kapatmaya yetecek yara bandı satmayacak hiç bir bakkal.kaçacaksın kendinden.karanlıklara saklayacaksın kendine kalan son şeyi sana kalmasını umut ederek…kendi kendine türküler mırıldanacaksın…yaran kabuk bağlayacak.sonra yavaş yavaş küçülecek.unutmayı arzulayacaksın
deliler gibi,zihnini silmek bom boş bırakmak…
herhangi bir şeye bakarken bile ağlayabileceksin mesela,durduk yere hem de şaşıracaksın buna…
kendine yakıştıramadığın her şey sırayla olacak belki de sırasız belki de üst üste!…
ağır gelecek bu acılar sana,kaçacaksın odandan da sokağa atacaksın yalpalayan bedenini
her nereye gidersen git beni en son gördüğün yere çıkacak bütün yollar ayakların seni sadece oraya götürecek
bütün şehri gezeceksin çıkmaz sokaklar arayacaksın kendine…
sokaktaki başıboş köpekleri gördükçe daha çok yalnız hissedeceksin kendini
sabah olacak ve sen uyanacaksın yatağında nasıl ve ne zaman geldiğini hatırlamaya çalışacaksın ama zihnin sana oyun oynayacak
ve bir gün temelli gideceksin sevgilim hayatın bizi tekrar karşılaştırma ihtimali olmayan bir yere temelli gideceksin…gideceksin,dönmeyeceksin…
Derya Dilsiz

…MİŞTİM…BEN…SENİ…

drymu — Sat, 17 Apr 2010 22:22:04 +0000

Bir rüya gördüm içinde sen vardın sevgilim.öyle bir rüya ki bu susuz kaldı dilim lal oldum kendime.bir rüya gördüm mutluyduk sadece mutlu tebessümler aralamıştı dudaklarımızı birbirine buluşurken nefesimiz.bir rüya gördüm,uyandım…
Umduklarınızın bulduklarınızla örtüşmediği zamanlarda başlar hayal kırıklıklarımız.Ne kadar çok beklediyseniz,o kadar çok üzülmeye başlarız…evet başladık…
Kalsam ne değişir düşündün mü hiç bunu?hangi oyunu hangi kimliklerle tekrar tekrar oynarız sence?peki ya gitsem?…gitsem hangi yalana ayna tutatsın?hangi sebebler sarar etrafını sence?kırılan hangimiz oluruz düşündün mü hiç?
Cevaplarını bildiğin soruları her gece kendine sordun mu hiç sevgilim?ben sordum.cevapladıkça yandı içim,kavruldu,bilmedin,görmedin.oysa larla başlayan ne cümlelerim vardı benim bir bilsen cevaplarım akıttıkça içimdeki yağmurları söndü bütün ateşim sana karşı…oysa dedim oysa bu olmamalıydı son dediğim şey…oysa dedim oysa ben böyle ezberlememiştim bu aşkı…
Aşk…senin kaçamaklarınla neşelenen oyunumuzdu…kurşun asker misali alıp çantanı giderdin savaşa gider gibi,dönüp bakmazdın arkana.ben her savaşını beklemiştim oysa…dedim ya sevgilim oysalar la başlayan ne çok cevabım vardı sana soramadığım sorularda…
Sevgimi yargılayabilecek kadar çok sevdin mi beni gerçekten?öyleyse yargıla…as kuru bir ağacın dalında asılı kalsın bedenim…indirme ordan cesedimi bırak kalsın…eğer cesaretin varsa çek vur son kalan kurşun gibi sözünle beni..bırak olduğu yerde kalsın sana ait son şey…bırak anılardaki güveler yesin önce sen kokan organlarımı sonra da beni….eğer sevdiysen katilim ol,gel…bak gördün mü katilim olmanı isteyecek kadar çok sevmiştim seni…MİŞTİM…BEN…SENİ…

Derya Dilsiz

Filed under: 473029

atwa..

etnikbarzo — Tue, 17 Nov 2009 15:38:20 +0000

‘I’ve got nothing, to gain, to lose,

Silent my voice, I’ve got no choice,

All the world I’ve seen before me passing by..’

şu anıma uygun olduğunu düşündüğümden giydirdim buraya.. kimin olduğunu bilmeyen varsa söylerim alıntı, çalıntı, vb..

,etnikbarzo..

Posted in 473029

long distance calling – apparitions..

etnikbarzo — Sat, 10 Oct 2009 01:53:25 +0000

kursağımda ıslak bir heves.. karnımda kramp.. kalbimde ağrı.. biri yanımdan, diğeri uzaktan iki çağrı.. ikisi de mükemmel huzursuzluk ve yalnızlığı seçmem için yalvarıyorlar.. nem ve karbonmonoksit kokusu; soğuk hava ve sararan yapraklar arasındayım.. sen yokken kendimle barışıktım ben.. şimdi nasıl alışacağım varlığına..

,etnikbarzo..

Posted in 473029

Üzgünüm İnsan Kardeşim…

drymu — Fri, 02 Oct 2009 20:35:09 +0000

Benim de bir hikayem vardı tıpkı seninki gibi.umutlarla başlayıp ne umutsuzluklarla biten…benimde kendimle paylaştığım sırlarım varıdı düşündükçe nefessiz kaldığım,kendime bile anlatmaktan kaçındığım…
Ne çok beklentiye gebe kalıp ne çok kez hiçbir şey olamadım..ne zaman olmak istediğim şey olmaya çalışsam yağmalandım.mesela sırf karşımdaki ağlıyor diye ağlayamadım,yargılandım çoğu defa da asıldım…
Uçurtmaların kuyruklarına bağladığım hayallerim rüzgarlarla karıştı gökyüzüne,uzandım hiçbirine dokunamadım…kimi zaman küçük deniz kabukları fısıldadı hayatımın türküsünü,kimi zaman eski bir kapı gıcırtısı,kimi zaman yalnız terk edilmiş loş bir oda,duyamadım…
Bu dünyada hayata layık bir insan olmaya çalıştım her defasında.verdiğim tüm savaşlar kendim içindi…üzgünüm insan kardeşim ben bir sen olmayı başaramadım…
Derya Dilsiz

Posted in 473029

yalnızlaşmışız…

drymu — Fri, 02 Oct 2009 20:33:41 +0000

Yalnızlaşmışız…
hiç ummadığımız anda çırılçıplak kalmışız,savunmasız,kimsesiz…mutluluklar hayal olmuş, gözbebeklerimize oturmuş derin nemli bir hüzün…görülmemiş içimizden geçenler,okunmamış hiçbir fani tarafından…
Hiçbir kitap yazmamış mesela matemimizi.hiçbir kelime yeterli olmamış…
Yalnızlaşmışız..
Parça parça dağıtırken bedenimizi açık arttırmada,asla değerine satılmamış hiçbir organımız…
Sevgizilikler canımızı yakmaya yetmemiş nasırlaşınca yüreğimiz…yalnızlaşmışız…yalnızlaştırılmışız…
Derya Dilsiz

Posted in 473029

Bir Kaç Bitli Anı…

drymu — Fri, 18 Sep 2009 09:12:38 +0000

Sen küçükken küçücükken,masallar sana gerçek gelirken,pirelerin ne hikmetse berber olduğu zamanlarda,hani mahalledeki balık etli şen kahkahalı hanım teyzelerin ev işlerini yarıda bırakıp koşar adım hamama gittiği günlerde,hani bakkalın ailelerin kara gün dostu olduğu o yıllarda,hani sen bütün haylazlığını üzerine giyinip tanıdık tanımadık herkesin ziline basıp kaçtığın zamanlarda,trenleri taşlamayı marifet saydığın anlarda hatırla işte sen küçükken küçücükken güvenirdin insanlara…bilyelerini kaybetsen de oyunda TASO larını çalsa da yeni yetme bir velet severdin insanları her şeye rağmen…yani sen küçükken küçücükken güvenirdin…
Bakma şimdilerde diline dolanan o eski şarkıya…siz büyüdünüz ve kirlendi dünya dediğine bakma…hayallerin temizdi hatırla…oysa kirlenmek istememişken zorlanmıştın buna,hatırla…büyümeyi istemesen de zorla büyütülmüştün belki ama kirlenmemiştin…kirlenmeyi sen seçmemiştin hatırla…
Şimdi eski bir kutuda kalan birkaç bilyeyle zihnini zorlar oldun hatıralarını canlandırmak için.pireler berber olur mu diye düşündün hanım teyzeleri birde…ah o hamamlar!…yarı çıplak koca memeli mahallenin teyzeleri…sakızlarını çalıp kaçsan da ve o bunu bilebile her defasında sana tebessümle gülümseyen bakkal amca ve gözlüklerinin üstünden bakan gülen gözlerini unutma…ve trenler vardı uzaktan uzağa taş attığın kapkara dumanlı trenler…sen hiçbir kötülükle yıkanmamışken,kötülükler sana dokunamamışkenki zamanlar…hatırla!!!
Derya Dilsiz

Posted in 473029

Ve soNra aŞk biTer…

drymu — Wed, 16 Sep 2009 08:00:05 +0000

Ve sonra aşk biter…
Mevsiminden önce dalına konmuş yarım yamalak olmuş bir mandalina tadında iz bırakarak gider…ve sonra aşk biter…sana dar gelen tüm köşeler kuytulaşır yavaşça…sessizleşir…içine sığmayan küçük çocuk küsüp döner evine…gülümseyen yüzler yoktur etrafında ya da neşeli kahkahalar…sevilen seven insanları görmez gözün.melankoliklik en güzel içkindir artık her gece yudumladığın…
Ve sonra aşk biter…
Kendine küsersin,aynalara odana yatağına…dolapta seni bekleyen tatlılar küflenir gider…televizyondaki filmler sana inat mutlu sonlarla biter.arkası yarın kuşağının arkası yarınını beklemek bile zor gelir,sabaha karşı uykusuzlukla girdiğin savaşta yenilir ve arkası yarını beklemeden aynı bölümleri tekrar ve tekrar izlersin…
Ve sonra aşk biter…
Toplarsın eline geçen tüm eşyalarını tıkarsın bavuluna,evet kaçman gerekir…hızlı adımlarla çıkarsın,kaçarsın…kaldırımlara düşürdüğün tüm düşünceler sana tekrar döner…ve sana o aşktan kalan sadece eski çamaşırlar,kirli vücutlar ve biraz keder…
Ve sonra aşk biter…
Derya Dilsiz

Posted in 473029